Fatou in Gambia

Op de laatste dag van het oude jaar zijn we naar Gambia gegaan voor een week vakantie. Een heerlijk land, met lekkere temperaturen. Veel toeristen komen nauwelijks van de stranden af, maar bij Paul begon het na een dag al te kriebelen. Hij wilde 'de wijk in'. Achter de stranden, de hotels en de doorgaande weg naar Senegal liggen de gewone woonwijken van de toeristensteden zoals Kololi en Kotu. Daar sta je op onverharde wegen, tussen de ommuurde huizen. Er zijn gemeenschappelijke waterkranen voor de huishoudens die geen stromend water hebben. Vrouwen en kinderen halen daar emmers en jerrycans met water.
Via via hadden we gehoord dat er in een van deze woonwijken een weeshuis voor kleine kinderen was gevestigd. Hoewel we veel aanwijzingen hadden gekregen (door een parkje heen lopen, een zandpad volgen, bij een winkeltje zie je vanzelf spelende kinderen) bleek het weeshuis voor ons onvindbaar. Maar wel vonden we iemand anders, die onze hulp goed kon gebruiken.
Haar naam was Fatou. Ze had twee weken voor onze ontmoeting haar man verloren en moest nu alleen de zorg dragen voor zes kinderen. De oudste was 14, hij heette Lamin en het jongste kindje was drie jaar. We zijn bij deze mevrouw op visite gegaan. Ze had al bezoek van twee buurvrouwen die haar hielpen in het huishouden. Dat is een gebruik als iemands man is overleden: buurvrouwen komen dan helpen. Het onderkomen van het gezin was een klein huisje zonder stromend water en licht. Er werd gekookt op een houtskoolkacheltje. Het enige dat de pot schafte was rijst. Met Fatou en een buurman die Engels sprak hebben we een tijdje gesproken over haar toekomst.
In Gambia is er eigenlijk maar één oplossing als je je man verliest en alleen moet zorgen voor zes kinderen: je gaat weg uit je huis, want de huur kun je niet meer betalen. Je gaat naar het platte land en probeert daar ergens een stukje land in bezit te nemen, waar je een hut op bouwt. Met een beetje geluk kan je wat groente verbouwen.
We hebben Fatou geholpen met wat geld, zodat ze in ieder geval de eerste week vooruit kon. Meer sturcturele hulp was niet mogelijk, want daarvoor moet je een bankrekening hebben en die had zij natuurlijk niet.